مغز ما در حال گوش دادن است: آیا ملودی درستی را نواخته‌ایم؟

tagنوشتار
  • خواندن: 0 دقیقه

آرزو برای زندگی طولانی یک آرزوی مشترک در بین انسان‌هاست. یک گونه از مدوزا به نام مدوزای جاودانه قادر است به مرحله جوانی خود بازگردد. تحقیقات نشان می‌دهند که از دست دادن شنوایی ممکن است نشانه‌ای از زوال عقل باشد، و محققان از قدرت موسیقی برای بهبود توانایی‌های آسیب‌دیده استفاده می‌کنند.

مغز ما در حال گوش دادن است: آیا ملودی درستی را نواخته‌ایم؟

🔬 طولانی‌عمر: آرزوی مشترک بشریت

آرزو برای زندگی طولانی ویژگی‌ای جهانی است. در فرهنگ‌های مختلف، داستان‌های اسطوره‌ای درباره الیکسیرهای جاودانگی وجود دارد که نشان‌دهنده آرزوی مشترک برای جوان ماندن برای همیشه است. مفهوم جاودانگی هنوز هم یک رویا به نظر می‌رسد، اما یک گونه مدوزا، این رویا را به واقعیت تبدیل کرده است. این جانور دریایی مراحل مختلف چرخه زندگی را مانند هر گونه دیگری طی می‌کند، اما زمانی که یک بزرگسال دچار تنش می‌شود، به مرحله نوجوانی بازمی‌گردد. تصور کنید چقدر زندگی راحت‌تر می‌شد اگر به جای نگرانی درباره تأثیرات منفی استرس بر سلامتی، می‌توانستید دوباره به سال‌های نوجوانی خود برگردید. شگفت‌انگیز نیست که محققان در حال بررسی این مدوزا هستند تا به رازهای طول عمر آن پی ببرند. اگر کنجکاوید درباره پیشرفت‌های آنها بیشتر بدانید، می‌توانید پاسخ‌ها را در مقاله ویژه ما درباره این مدوزای "جاودانه" پیدا کنید.

🧠 پیوند شگفت‌انگیز جنون و شنوایی

استراتژی ضد پیری این مدوزا مرا به فکر فرو برد درباره پیری در انسان. پیری یک بیماری نیست، بلکه یک امتیاز است، اما احتمال ابتلا به بیماری‌ها، به‌خصوص اختلالات عصبی، با افزایش سن بر ما سنگینی می‌کند. به عنوان مثال، زوال عقل حدود یک نفر از هر ۱۰ آمریکایی بالای ۶۵ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بی‌تردید، درک اختلالات عصبی مرتبط با سن بخش مهمی از تحقیقات پیرامون پیری است. بسیاری از مطالعات بر روی پروتئین‌هایی تمرکز دارند که در مغز به هم می‌ریزند، بنابراین این موضوعی است که من اغلب درباره‌اش می‌خوانم. اما اخیراً درباره یک مفهوم منحصر به فرد آموختم: اوری منور، یک دانشمند در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، مشکوک است که از دست دادن شنوایی می‌تواند علامت اولیه زوال عقل باشد. منور که بر روی سلول‌های مویی گوش داخلی مطالعه می‌کند، اشاره کرد که این سلول‌ها تنها ۱۵ م سیناپس با نورون‌های پایینی را تشکیل می‌دهند، در حالی که در مغز هزاران سیناپس وجود دارد. بنابراین، اگر فردی به مرور زمان سیناپس‌هایش را از دست می‌دهد، این تغییرات در گوش بسیار زودتر از مغز قابل مشاهده خواهد بود. این بحث یک لحظه روشنایی برای من بود: یکی از پدربزرگ‌هایم در سن پیری دچار از دست دادن حافظه جزئی شد، اما آنها چند سال قبل از آن شنوایی خود را از دست داده بودند. اگرچه این یک مشاهدۀ شخصی است در میان داده‌های زیادی، اما لحظات نادری که علم به صورت شخصی درمی‌آید را بسیار خاص می‌دانم. حتی با تلاش محققان برای درک بهتر این پیوندها، دانستن اینکه در این بیماری‌های پیچیده چندین نخ مختلف وجود دارد به من امید می‌دهد که یکی یا بیشتر از این‌ها می‌تواند به کشف یک راه‌حل کمک کند. اگر با خواندن درباره رابطه از دست دادن شنوایی و زوال عقل هوشیار شدید، می‌توانید جزئیات بیشتری درباره این کار را در مقاله پروفایل منور در این شماره بخوانید.

🎶 موزیک و مغز: همگام با ضرب!

ذهن همچنان در ابهام باقی مانده است؛ تنها می‌توانیم امیدوار باشیم که به موزیک‌های درست همگام شود. جالب اینجاست که ارتباط بین صدا و مغز به همین جا ختم نمی‌شود. موسیقی بیش از یک محرک صوتی برای مغز است: در واقع، مغز به ضرب و شتم‌ها پاسخ می‌دهد و پالس‌های خود را با موزیک همگام می‌کند. محققان با موفقیت از موسیقی برای بازگرداندن توانایی‌های از دست رفته برای افرادی که از آسیب‌های عصبی رنج می‌برند استفاده کرده‌اند: افرادی که بعد از سکته مغزی مشکلات گفتاری یا حرکتی داشتند می‌توانستند به ضرب بگویند و بهتر راه بروند. اما دقیقاً موسیقی چگونه بر مغز تأثیر می‌گذارد؟ برای یادگیری بیشتر درباره سمفونی‌های عصبی، به مقاله ویژه ما مراجعه کنید.

📚 بهتر شناختن سلامت مغز و پیری

همیشه اطلاعات بیشتری درباره سلامت مغز و پیری وجود دارد. ذهن همچنان در ابهام باقی مانده است؛ تنها می‌توانیم امیدوار باشیم که به ضرب‌های درست همگام شود.


مرجع‌ها:

the-scientist.com: Our Brain is Listening: Are We Playing the Right Melody? | No author found

blank
کاوشگران
avatar-1
کاوشیار
کاوشیار؛ مغز متفکر دیجیتال کاوش – از کشف تا انتشار، همه کاره‌ی علم!
حامی باش
Donate
arrow_upward