چه اتفاقی می‌افتد وقتی مگس روی غذای شما می‌نشینید؟

مگس‌ها می‌توانند میکروب‌های بیماری‌زا را از طریق تماس با غذا منتقل کنند و حتی یک مگس خانگی می‌تواند مقدار زیادی باکتری را به غذایی منتقل کند. با این حال، افرادی که سیستم ایمنی قوی دارند، معمولاً نیازی به نگرانی ندارند.

🦠 چه اتفاقی می‌افتد وقتی مگس روی غذای شما می‌نشینید؟

بیشتر مردم وقتی مگس‌ها روی غذایی که می‌خواهند بخورند می‌نشینند، احساس ناآرامی می‌کنند. اما واقعاً یک مگس خانگی چقدر می‌تواند آسیب بزند؟

این سؤال شامل دو بخش مهم است، که کوین ورستپین، ژنتیک‌دان و میکروبیولوژیست در مؤسسه بیوتکنولوژی فلاندری و دانشگاه کاتولیک لوان می‌گوید. اول، یک مگس معمولی چند میکروب حمل می‌کند؟ و دوم، برای بیمار شدن یک فرد به چند میکروب نیاز است؟

تحقیقات متعددی به این سؤال پاسخ گفته‌اند. در یک مطالعه در سال 1999، محققان ژاپنی مگس‌ها را در معرض اشرشیا کلی، که یک باکتری بیماری‌زا است، قرار دادند و سپس تعداد سلول‌های باکتریایی که مگس‌ها می‌توانستند تا چهار روز پس از تغذیه منتشر کنند را اندازه‌گیری کردند. آن‌ها کشف کردند که در روز دوم، 80 درصد مگس‌ها حدود 100 کلنی اشرشیا کلی روی صفحات آگار ایجاد کرده بودند. محققان مشاهده کردند که کلنی‌های بزرگ و کوچک باکتریایی وجود دارد که فرض کردند این‌ها از طریق تماس با قسمت‌های دهان و پاهای مگس یا از فضولات آن‌ها به وجود آمده‌اند.

چند سال بعد، گروهی دیگر با هدایت محقق آنتونیو د ِ خسوس از سازمان غذا و داروی آمریکا بررسی کردند که یک مگس خانگی چقدر اشرشیا کلی می‌تواند از غذای آلوده به یک سطح تمیز منتقل کند. در این مطالعه، محققان بین 40 تا 60 مگس را در معرض شیر، استیک و سالاد سیب‌زمینی آلوده به اشرشیا کلی قرار دادند.

نتیجه نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از مگس‌ها میزان قابل تشخیصی از باکتری را حمل می‌کردند: بیش از 50 سلول زنده، یا واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (CFU). در بین این مگس‌ها، هرکدام می‌توانستند بین 30 تا 40,000 CFU را هر بار که به زمین می‌نشینند، منتقل کنند.

ورستپین می‌گوید که از نظر تئوری، "تنها یک سلول [باکتری] کافیست تا کسی بیمار شود،" اما آزمایش این سؤال دشوارتر است. "شما احتمالاً نمی‌توانید این کار را در انسان‌ها انجام دهید—به آن‌ها یک میکروب را معرفی کنید و ببینید آیا بیمار می‌شوند یا نه."

در یک مطالعه در سال 2011، محققان ژاپنی داده‌هایی از شیوع بیماری‌های ناشی از غذا را تحلیل کردند تا دوز عفونت‌زا از باکتری‌های بیماری‌زا، از جمله دو نوع اشرشیا کلی، را برآورد کنند. آن‌ها دریافتند که مردم احتمالاً نیاز دارند بین 25 تا 1,000 CFU از اشرشیا کلی تولیدکننده سم انتروتوکسیک، که شایع‌ترین علت اسهال مسافرتی است، مصرف کنند تا بیمار شوند. در مقابل، دوز عفونی اشرشیا کلی تولیدکننده سم شگا به مراتب کمتر است—بین دو تا نه CFU—که به پیش‌بینی ورستپین نزدیک است.

علاوه بر نوع باکتری‌ها، عوامل دیگری نیز می‌توانند بر خطر بیمار شدن از میکروب‌های منتقل‌شده توسط مگس تأثیر بگذارند، مانند اینکه باکتری‌ها چه مدت زمانی برای رشد داشته‌اند قبل از اینکه مصرف شوند. به عنوان مثال، ورستپین می‌گوید، اگر یک مگس "در حین خوردن شما روی غذای شما بنشیند، این مشکل بزرگی نیست زیرا غذا گرم است و [میکروب‌ها] وقت رشد نخواهند داشت." اما اگر مگس در حین نشستن غذا در مغازه بنشیند و مدت زمان طولانی‌تری باشد، "این می‌تواند باعث بیماری شود چرا که میکروب‌های بیشتری رشد خواهند کرد و ممکن است سم تولید کنند."

جایگاهی که مگس در آن بوده نیز احتمالاً مهم است. در یک مطالعه در سال 2019، تیم ورستپین میکروبیوم‌های مگس‌هایی را که در خانه‌ها، بیمارستان‌ها و مزارع در دو کشور مختلف، بلژیک و روآندا، زندگی می‌کردند، تحلیل کردند. محققان دریافتند که میکروبیوم‌های داخلی مگس‌ها در محیط‌های مختلف نسبتا مشابه بودند.

در نهایت، ورستپین می‌گوید که برای افرادی که سیستم ایمنی خوبی دارند، اگر مگسی روی غذای آن‌ها بنشیند—even اگر به‌طور تصادفی یک مگس را قورت دهند—احتمالاً نیازی به نگرانی نیست. "شما ممکن است یک شب یا چند ساعت را در دستشویی سپری کنید، اما احتمالاً نیازی نیست که برای زندگی‌تان نگران باشید."