صدا بهتر از لمس در کمک به انسان‌ها برای حفظ ریتم است

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که صدا نقش مهم‌تری در کمک به انسان‌ها برای حفظ ریتم نسبت به لمس دارد. مغز با درک ضرب موسیقی، به نتیجه می‌رسد که شنیداری و حرکتی در یافتن ریتم ارتباط نزدیک‌تری دارند.

🎶 صدا یا لمس؟

انسان‌ها توانایی ذاتی برای هماهنگی حرکات خود با موسیقی دارند و به همین دلیل، آواز و رقص در فرهنگ‌های مختلف به شدت ریشه دوانیده‌اند. اما نوع محرک، مانند صدا یا لمس، چگونه بر توانایی افراد برای حفظ ریتم تأثیر می‌گذارد؟

📊 یافته‌های جدید

اخیراً، پژوهشگران علوم اعصاب کشف کردند که صدا بهتر از لمس در کمک به مردم برای حفظ ضرب است. یافته‌های آنان که در ژورنال علوم اعصاب منتشر شده، نشان می‌دهد که حس‌های مختلف ممکن است نقش‌های یکسانی در توانایی افراد برای هماهنگی با ریتم‌ها ایفا نکنند.

🎵 ریتم چیست؟

ضرب یا ریتم به معنای تکرار دوره‌ای پالس‌ها در موسیقی است. هرچند که این الگوی تکراری همیشه واضح نیست، اما مغز انسان توانایی فوق‌العاده‌ای در شناسایی آن دارد. یک مطالعه اخیر با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG)، روشی که در آن دانشمندان امواج مغزی را با قرار دادن الکترودهایی بر روی پوست سر ثبت می‌کنند، نشان داد که مردم حتی می‌توانند ضرب‌های مفقود را هنگام توقف موسیقی پر کنند.

🧠 واکنش مغز

زمانی که مردم به موسیقی گوش می‌دهند، امواج مغزی آنان با ضرب موسیقی هماهنگ می‌شود و اینگونه است که آنها ریتم را درک می‌کنند. تمایل بسیاری از افراد به تکان دادن سر یا زدن انگشتان به این ریتم به ارتباط بین مسیرهای پردازش شنیداری و حرکتی در مغز برمی‌گردد.

👨‍🔬 آزمایش پژوهشگران

سِدریک لنوئر، یک دانشمند اعصاب در دانشگاه کاتولیک لوان، کنجکاو شد که آیا حس شنیداری در توانایی خود برای وساطت در دریافت و پاسخ به ریتم منحصربه‌فرد است. در این مطالعه، لنوئر و همکارانش ۴۵ بزرگسال سالم را جذب کردند که ۳۷ نفر خود را غیرموسیکا و هشت نفر موسیقیدان آماتور تشخیص دادند.

پژوهشگران به این شرکت‌کنندگان با ارائه توالی‌های ریتمیک یک دقیقه‌ای، یا از طریق گوش‌ها با هدفون (آکوستیک) یا از طریق نوک انگشتان با استفاده از یک پروب پیزوالکتریک (لامسی)، هر دو نوع محرک را ارائه کردند.

📈 نتایج آزمایش

نتایج EEG نشان داد که مغز به ریتم آکوستیک با امواج مغزی با فرکانس پایین و الگوهای دوره‌ای که با ضرب هماهنگ بود، پاسخ می‌دهد. در عین حال، ریتم لمسی امواج مغزی با دامنه وسیع‌تری را تولید کرد که نمایش ضرب کمتری داشت. همچنین، داده‌های حاصل از جعبه زدن نشان داد که شرکت‌کنندگان به طور پیوسته‌تری به محرک‌های آکوستیک نسبت به محرک‌های لمسی پاسخ دادند، که اهمیت شنیداری را در وساطت پاسخ‌های مردم به ریتم تأیید می‌کند.

🔮 آینده‌ پژوهش

لنوئر در بیانیه‌ای گفت: "تحقیقات آینده مشخص خواهد کرد که آیا تمرین بلندمدت موسیقی می‌تواند توانایی مغز برای پردازش ریتم از طریق حس‌های دیگر را تقویت کند، یا اینکه از دست دادن حواس، مانند کم‌شنوایی، ممکن است اجازه دهد حس لمس بخشی از این عملکرد را بر عهده بگیرد."